• juni 2016
    M D W D V Z Z
    « Mei   Jul »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Archief

“THE ESCAPE FROM ALCATRAZ TRIATHLON” (3-de op een vouwfiets!)

Op woensdag 8 juni vertrek ik met vrouw en dochter (mijn support-team) vanuit Schiphol  op vlucht KL607 naar San Francisco. Vanwege het tijdsverschil altijd een leuke vlucht, want je landt ongeveer 1,5 uur na vertrek terwijl je toch een vlucht van meer dan 10 uur maakt!

 

Het evenement is op zondag de 12e en de dagen vooraf gebruik ik deels om mij voor te bereiden op de wedstrijd. Mijn maat Louis, ook lid bij IZGS en ingeloot, komt 24 uur later aan. Beide zijn wij twee van de gelukkigen die via een loting mogen meedoen aan “The Escape”!

IMG_1531

 

Al jaren geleden had ik van deze speciale triathlon gehoord en had deze dan ook al stiekum aan mijn Bucketlist toegevoegd, mede vanwege het bijzondere parcours. De afstanden lijken nog het meeste op die van de Olympische triathlon, hoewel het zwemdeel aanmerkelijk langer is. Zwemmen is hemelsbreed 1,5 mijl (ca. 2,4 km), het fietsen is 18 mijl (ca. 30 km) en het looponderdeel 8 mijl (ca.13 km).

Wat deze triathlon zo bijzonder maakt is het parcours en de entourage. Het eilandje en de voormalige gevangenis Alcatraz speelt natuurlijk de hoofdrol in dit avontuur. Grappig is overigens wel dat je als atleet niet op het eiland komt. Er zou nooit toestemming gegeven worden om de toeristische attractie met 2000 triathleten te betreden. Daarbij zou de start met zoveel man vanaf het rotsige eilandje ook grote problemen opleveren.

IMG_1529

 

De zwemstart vindt daarom plaats vanaf een enorme drie-deks ferryboot van de firma “The Hornblower” die vlak naast Alcatraz gaat liggen. Op het benedendek bevinden zich de jonge goden. Alles boven de 40 moet op het bovendek plaatsnemen. Eerst starten de Pro’s, direct gevolgd door iedereen op het benedendek. De oudjes gaan daarna via de trappen naar beneden om vervolgens in het ijskoude water te springen. De starttijd van 07:30 is gekozen, omdat het tij dan net gekeerd is. Eindeloos wordt de zin “Cross the River” herhaald door de speakers. Vanwege de stroming moet je rechtover steken, richting downtown San Francisco. De stroom neemt je mee en zodoende zie je verschillende richtpunten van de stad voorbij schuiven tijdens je oversteek. Zet je direct koers naar de zwemfinish, dan is de kans groot dat je onder de Goldengate Bridge door de Pacific wordt ingezogen.

 

De dag ervoor hadden Louis en ik al proef gezwommen om te wennen aan de koude temperatuur. De eerste minuten hebben we wat last van een “Brain-freeze” ondanks de dubbele badmuts, maar daarna viel de temperatuur erg mee.

IMG_1528

Op race-day staat er een behoorlijke wind, waardoor het gladde water van de dag ervoor is veranderd in een bruisend golfbad. Hierdoor is het zwemonderdeel voor velen behoorlijk pittig en laten de zwemtijden zien dat het deze editie extra zwaar is. Als ik na 39 minuten (achteraf de snelste zwemtijd in onze catagorie) het water uitkom geeft mijn Garmin een afstand van 3450 meter aan! Louis blijkt zelfs meer dan 4 km te hebben afgelegd, doordat de stroming hem flink heeft meegevoerd.

 

Na het zwemmen gaan we eerst een kilometer rennen om bij het Parc-Fermé te komen. Dit loopje is ingelast om op te warmen na het frisse zwempartijtje. Sommigen trekken hiervoor hun extra paar loopschoenen aan, ik ren op mijn booties (zwemschoentjes tegen de kou) richting fiets.

 

Nu begint het korte maar uitdagende fietsonderdeel. Het aanloopstuk en het eindstuk zijn vlak, maar de rest is omhoog of omlaag. Pittige klimmetjes en mooie afdalingen met veel scherpe bochten en dus zeker geen makkelijk parcours. De Goldengate Bridge komt meerdere malen voorbij. Zo ook het “Californian Palace of the Legion of Honor Museum” (hoogste punt) en het Golden Gate Park. Ik heb besloten om te fietsen op mijn eigen vouwfiets. Een opvouwbare fiets die ik tijdens mijn reizen/werk vaak meeneem. Hij past precies in een grote koffer en ik heb er al veel rijplezier aan beleeft. De fiets doet tijdens de race heel wat koppies draaien en aangezien het parcours niet specifiek iets is voor een tijdritfiets kost deze keuze mij hooguit een paar minuten is mijn inschatting.

 

Het lopen is ook een verhaal apart. Het is meer een crossloop of een militair trainingsparcours met obstakels. Bijna 13 km klimmen en dalen. Door mul zand, over het strand, door de heuvels, via een ruïne en met veel trappen. Tussen de 7 en 8 km stuit je op “The Sandladder”, een 400 treden tellende trap van houten balken en mul zand. Dit onderdeel wordt apart getimed en opgenomen in het eindresultaat.

Ik heb mijn krachten goed verdeeld en heb genoeg over voor het lopen. Zo ren ik de laatste kilometers volle bak op de finish aan, alwaar mijn supportteam mij luidkeels vanaf de tribune aanmoedigt.

Als Louis finisht nog even samen op de foto, de medaille laten ingraveren en mijn prijs in ontvangst nemen. Totaal onverwacht blijk ik in mijn leeftijdscategorie  de derde plaats te hebben behaalt. Een prachtige afsluiting van een enorm gaaf evenement. Een echte aanrader!

 

Ernst

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: