• juli 2015
    M D W D V Z Z
    « mei   sep »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Archief

Ironman Klagenfurt 28-06-2015

Rody, You Are An IRONMANNNNNNN

Met deze woorden kom ik op 28 juni na 10 uur, 58 minuten en 59 seconde over de finish van de Ironman Austria. Een prachtige triathlon rond de Wörthersee bij Klagenfurt in Oostenrijk.

Eerder die dag om 7:05 klonk voor mijn ‘wave’ het kanonschot om te beginnen aan de 3,8 km zwemmen in het prachtige heldere water van de Wörthersee. Dit jaar voor het eerst geen mass start maar de deelnemers zijn verdeelt over 6 startseries die om de 5 minuten vertrekken. Dit zorgt ervoor dat je vrij snel in je slag komt en niet veel hoeft te knokken voor je plek tijdens de zwemronde.

1087_000113

Na zo’n 2,8 km verlaat je het meer om de laatste kilometer door een smal kanaal te zwemmen. Met veel publiek aan weerszijde is dit een prachtig laatste stuk van het zwemonderdeel.

Na 1:07:09 klim ik zeer tevreden het water uit om richting de 1e wisselzone te lopen.

Ik had mijn zinnen gezet om onder de 11 uur te finishen.Met een zwemtijd van 1:10 in mijn hoofd was missie één dus geslaagd.

Lange wissel

Na een toch wat lange wissel van 5:30 – we moesten zo’n 500 meter lopen naar de wisselzone – spring ik rond kwart over 8 op de fiets voor de 180 km fietsen. Twee ronden van 90 km. Eerst langs de Wörthersee en daarna de heuvels in. Ook het fietsparcours is prachtig en volledig verkeersvrij met veel publiek langs de weg. Zeker bij de beklimmingen word je hartstochtelijk aangemoedigd en begeleid door het geluid van koeienbellen of de dreunen van de muziek van de vele DJ’s onderweg.

1087_043663 1087_057209

Ik had van te voren ook goed in mijn hoofd geprent wanneer en hoeveel ik zou eten en drinken onderweg. Dit heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat ik de volledige 180 km een goed tempo kon blijven draaien en heb ik het eigenlijk niet moeilijk gehad onderweg.

Buitje

Het weer zou goed blijven, zo’n 27 graden en een paar wolken, maar onderweg begon het toch ook nog te regenen. Het plaatselijke buitje duurt gelukkig niet lang en het is droog als ik voor de 2e keer weer in een zonnig Klagenfurt aankom.

Bij het ingaan van de wisselzone staat de klok op 6:47. Dit betekent een fietstijd van 5:33. Ook hierover ben ik zeer tevreden. Ik heb in een hele nog nooit zo snel gefietst. Hiermee komt de tijd onder de 11 uur en een verbetering van mijn PR uit 1998 (10:58:13) in zicht.

Met 6:52 op de klok begin ik aan het laatste onderdeel: de marathon.

Het duurt even voordat ik de juiste loopbenen heb, maar daarna kan ik makkelijk de kilometers rond de 5:40 houden. Ook hier had ik bedacht wat en wanneer ik wil eten/drinken. Hardlopen tussen de verzorgingsposten en kort wandelen tijdens, zodat je het eten en drinken krijgt waar het hoort: in je maag en niet op je shirt.

1087_096168

Gevecht met jezelf

Na zo’n 25 km wordt het toch echt zwaar. De kilometertijden gaan naar beneden en het eten en drinken valt ook niet meer goed. Vanaf dit moment weet je dat het een gevecht gaat worden met jezelf. Met in je hoofd de mantra: Blijven lopen, niet opgeven! Terwijl je lichaam schreeuwt: STOP!

Bij het 32 km punt komt dan toch het knakmoment. Het gaat gewoon niet meer.

Gelukkig staat Sabina hier. Zij voorziet mij van wat koolhydraatsnoepjes, ‘misschien helpt het’ . Sabina die me de hele wedstrijd heeft aangemoedigd en het thuisfront via social media op de hoogte houdt schreeuwde me nog toe dat een tijd onder de 11 uur er nog steeds in zit. Maar zoals ik me nu voel heb ik daar een hard hoofd in.

Afzien

De 5 kilometer die hierna volgen zijn de zwaarste uit mijn triathloncarrière. Het was afzien. Kleine stukjes wandelen en weer proberen te lopen. Het is zwaar. Het gaat ook continu door mijn hoofd dat ik de 11 uur niet meer ga halen.

Bij het laatste keerpunt in Klagenfurt, na zo’n 37 km, komt na wat rekenwerk toch het besef dat het nog steeds mogelijk is. Hoe het komt weet ik niet, maar ik vind hierdoor nog een restje energie en wilskracht waardoor het lopen weer makkelijker en sneller gaat.

Met een allerlaatste krachtsinspanning pers ik er zelfs nog een laatste kilometer uit van 5:11 om net binnen de 11 uur geëmotioneerd over de finish te komen: 10:58:59.

Het is gelukt! Net geen PR maar zo blij.

1087_073792

Wat heb ik afgezien, maar na de finish ben je dat snel vergeten en overheerst de blijdschap. Dit was een prachtige goedgeslaagde wedstrijd.

I AM AN IRONMAN.