• juli 2014
    M D W D V Z Z
    « Jun   Aug »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Archief

Hoe het kwartje viel (Triathlon Texel 6 juli 2014)

Hoe het kwartje viel

‘Waarom doen we dit in vredesnaam?’, vraagt één van de vier stoere, maar bibberende IZGS mannen op een viskotter in de Waddenzee. Het is windkracht 6, het regent en ook al hebben we wetsuits aan, het is steenkoud.
Nadat we elkaar wat moed in hebben gesproken zijn we er klaar voor. Ik laat me in de kolkende zee glijden, krijg meteen een flinke slok zout water binnen, drijf flink af en vecht mezelf een weg terug naar een groep mensen op een soort van startlijn. Voor ik het me goed en wel besef ben ik begonnen aan mijn eerste kwartje..
Het zwemmen gaat goed. Al die vroege zaterdagochtend-trainingen werpen in een klap hun vruchten af. Dromend van mijn promotie van baan 6 naar baan 5 borstcrawl het hele stuk. Ik had verwacht als een uitgeputte potvis aan land te spoelen. Niets is minder waar: ik voel me zo fit als een waterhoentje!
foto triatlon texel
Na een kleine strijd met mijn wetsuit spring ik op de fiets en word ik de eerste kilometers langs de dijk geblazen. Maar het nadeel van wind mee is wind tegen. Het is loodzwaar en ik denk terug aan de cynische woorden van de IZGS-er. Op dat moment maak ik ook nog eens een triatlon blunder en fiets ik na de eerste ronde de verkeerde kant op.
Eten, ik moet eten, denk ik. Ik ben tenslotte voedingsdeskundige en heb mezelf een zorgvuldig uitgekiend dieet opgelegd. Mijn gelletje laat ik vallen en ik word misselijk van de bananenpowerbar. Dan moet ik het maar doen met een paar slokken Aldi sportdrank. ‘Wat ben ik toch een triatlonkneus’, denk ik lachend bij mezelf.

Het lopen gaat goed. Ik geniet van de tocht langs de dijk en maak grappen tegen zo’n beetje iedereen die ik tegenkom. Het geeft me de kracht die ik nodig heb. Vooral het laatste stuk is zwaar, het venijn zit ‘m echt in de staart. De IZGS-ers rijden tegen de tijd dat ik finish waarschijnlijk net de veerpont op. Wat een tijden hebben die mannen neergezet! Ik finish in 2 uur, 53 minuten en een beetje. Daarmee haal daarmee ruimschoots mijn doel om binnen de 3 uur over te zijn. Het kwartje valt pas echt als ik mijn gezinnetje even later in de armen vlieg. Dan weet ik het antwoord op de vraag: ’Waarom doen we dit in vredesnaam?’ Omdat ik me de aller aller gelukkigste mens op aarde voel!!

Suzan

Ernst 6e H50 16m53 1u09m43 48m07 2u14m23
Bauke 9e H40 18m29 1u12m18 45m11 2u15m58
Berry 23e H40 21m06 1u20m26 52m29 2u34m27
John 25e H40 22m58 1u25m05 49m46 2u23m19
Suzan 10e D40 23m15 1u31m30 59m04 2u53m49

3 Reacties

  1. Wat een leuk stukje! Dat het volgende kwartje net zo, of nog beter mag vallen!

  2. Heel beeldend beschreven! En wat een mooie tijd!

  3. Gaaf verhaal zeg. Krijg gewoon weer zin.
    Succes met je verdere doelen
    😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: