• april 2014
    M D W D V Z Z
    « Mrt   Mei »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Archief

Run-Bike-Run 06-04-2014 Verslag van de nieuwe Clubkampioenen

Zoals meestal als ik ga meedoen aan een wedstrijd, gaat het regenen. Zelf ben ik er inmiddels aan gewend, maar het blijft toch sneu voor de andere deelnemers. Een lichtpuntje is dat het dit keer alleen regent tijdens de wedstrijd; voor de start en na afloop is het droog. De opkomst is boven verwachting hoog (19 deelnemers), met veel aspirant leden. Er zijn ook supporters, waarvan sommigen zich in clubtenue hebben gehesen.
Doordat Albert er dit keer niet bij is en Antoine 140 km Ronde van Vlaanderen in de benen heeft zitten, weet ik dat er kans is op winst. Bauke is weliswaar een betere loper en even goede fietser, maar de ervaring heeft geleerd dat hij moeite heeft met de tweede loopsessie. Het is dus zaak om hem in de het vizier te houden tot de tweede wissel en dan toe te slaan.
Na het startsignaal van Bert, gaat Bauke met een flinke tempo vandoor. Samen met Marco en Erik blijf ik nog 500m bij, maar dan is het bekeken. Toch valt de achterstand na het lopen (5.4km) mee. Ik hoor van Bert dat het 20 seconden is en ik kan hem in de verte zien fietsen. Tijdens de vier rondjes (22.6km) loop ik langzaam op hem in. Onderweg halen we verschillende clubgenoten in. Maarten biedt een treurige aanblik: hij heeft een lekke band en loopt op blote voeten terug naar de start. Een andere pechvogel – Erik – zie ik onderweg niet. Naar later blijkt is hij gevallen met enkele lelijke schaafwonden tot gevolg. En dan te bedenken dat hij over een week meedoet aan de Marathon van Rotterdam!
P4062778
In het derde rondje ben ik bij Bauke. Het lukt me niet om van hem weg te rijden en samen komen we bij de tweede wissel. Ik haal alles uit de kast voor de tweede loopsessie (2.7km). Het eerste rondje voelt goed. In het tweede rondje begin ik het zwaar te krijgen, maar Bauke komt er niet meer langs. YES! Ik ben club-kampioen!
P4062792
Daarna de andere deelnemers toejuichen en zien finishen. Antoine eindigt als derde – wat heeft hij hard gefietst. Carin wordt na elf jaar afgelost als clubkampioen door Roos!
Op naar onder de Platanen voor de koffie met Apfelstrudel. Het was weer een mooie clubochtend. Met dank aan de supporters, Bert voor de het schrijven en Sietske voor de foto’s.

Bram

######################################################################################################################################

Zondag 6 april, een sombere dag, zeker vergeleken met de dagen die we daarvoor al gehad hadden. En mijn eerste clubevenement. Naar buiten kijkend heb ik me ernstig afgevraagd hoe ik me kon kleden op het weer. Het was niet koud, maar het beloofde wel te gaan regenen. Omdat ik op de fiets naar de kanobaan ging en mijn kleding anders niet droog kon houden, heb ik toch maar een plastic tas in mijn rugzak gedaan. En een droge broek.
Bij aankomst stonden er al een aantal mensen. Met auto’s. Daar kon mijn tas in ieder geval droog in liggen. Dat was erg prettig. Vrij vlot werd de groep al groter. En kwam de ene na de andere prachtige, snelogende fiets tevoorschijn. Ik moet zeggen dat ik toch wel onder de indruk was. Bert gaf al snel aan dat hij, behalve allerlei records, ook snel wilde starten. Op het moment dat ongeveer iedereen klaar stond, kwam nog een laatkomer aan, dus hebben we toch nog even gewacht. Bij het virtuele startschot ging een grote groep mannen in behoorlijk tempo vooruit. Daar van schatte ik al snel in dat ik daar niets tegen kon beginnen. Achter me zaten Carin en Elise. Ik, toch een beetje opgejut door de recorddrang van Bert, wilde graag harder, maar besloot dat nog niet te doen aangezien ik het parcours niet kende. Rondje na rondje. Tot mijn grote verbazing, kwam Carin maar niet langszij en ging ik op enig moment Maarten nog voorbij. Dat maakte dat ik lekker op de fiets stapte. Met mijn nieuwe elastieken veters ging de wissel ook nog eens lekker snel. Dat scheelt zeg! Met Maarten in mijn nek, dat dacht ik in ieder geval, ben ik weggefietst. Toen ik hem aan het einde van de kanobaan nog niet zag, vroeg ik me wel af wat er gebeurd was. Daar kwam ik na de heuvels en mijn eerste wedstrijdafdaling achter. Maarten bleek een lekke band te hebben. Wat een pech zeg! Maar dat verklaarde wel waarom hij mij niet had ingehaald. Dat deed hij vervolgens een ronde later wel. Toen ik de bocht omdraaide op het einde van de kanobaan, zag ik een groepje fietsers op hoog tempo aankomen. En binnen een mum van tijd waren ze me voorbij. Wel nog gedag roepend. Ik heb nog geprobeerd aan te haken, maar dat was een kansloze missie.
P4062770
Even later kwam ook Carin voorbij. Ook daar kon ik niet aanhaken. Wel hoopte ik dat ik haar nog in zicht zou kunnen houden, maar ook dat was na de heuvels bij de skibaan gedaan. Weg was ze. Op dat moment besloot ik dat restje recorddrang maar te laten varen en echt voor mezelf te racen. Nog een laatste ronde op de fiets. Vanaf het moment dat ik de laatste afdaling uit kwam, ben ik vast gaan denken aan de wissel en de altijd lastige eerste meters lopen na een stuk fietsen. Bij de wissel aangekomen, was al een grote groep mannen gefinished. Ik hoorde Bram nog roepen dat het nog kon. Mijn wissel ging best goed en in de verte zag ik mensen lopen. Dat is altijd lekker, dan kan je ergens naar toe lopen. Al lopend vroeg ik me af wie er voor me liepen. Ik kon het niet goed zien, iedereen was ernstig verregend, dus ook aan haardracht viel niets meer af te leiden. Langzaamaan kwam ik dichterbij. En terwijl ik dichterbij kwam, zag ik dat onder ander Carin voor me liep. Dat maakte dat ik er nog wel een extra versnelling uit kon persen. De laatste ronde liep ik eigenlijk wel weer lekker, verrassend snel, zeker omdat ik nog geen bloktrainingen had gedaan dit seizoen. De heuvel af en richting finish waar ik werd opgevangen door de reeds gefinishten. Niet veel later kwam ook Carin binnen. En nog even later ook Elise. Drie dames aan start en finish. Als ik het goed heb begrepen was dat een record. Al weet ik niet of dat het record was dat Bert het liefst verbroken had gezien…
Op het moment dat iedereen gefinisht was, werd het ook droog. Kleding werd gewisseld en de droge broeken en shirts waren bij iedereen welkom. Ook mijn droge broek was erg fijn. Maar wat ik het meest heb gewaardeerd deze zondagmorgen was de ontzettend prettige sfeer. Ik, als nieuweling, voelde me welkom en op mijn gemak. Iedereen was vriendelijk, sportief en op een leuke manier competitief. Blij dat ik bij de club mag horen!

Roos

3 Reacties

  1. Ha Roos,
    Leuk stukje!
    Je ziet het, je bent van harte welkom bij de club! 🙂

  2. Die Bram, clubkampioen worden op je 50e! Topper!

  3. Leuke stukjes Kampioenen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: