• mei 2013
    M D W D V Z Z
    « Apr   Jun »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Archief

Part 2: Racecation

In iedere wedstrijd wil ik het beste uit mezelf halen. Het voornaamste doel in de Ironman 70.3 Mallorca is dus hard racen. Maar, deze dag heb ik ook andere doelen. Mijn laatste wedstrijd was IM-Frankrijk in 2012 en die ervaring moet worden uitgewist om vertrouwen te krijgen voor de 2013-editie. Ook benader ik deze race als een ‘rustbuster’. Na de lange winter is een wedstrijd vroeg in het seizoen een prima middel om mezelf fysiek, mentaal en materieel onder druk te zetten. Ik besluit daarom om geen doelen te formuleren in termen van een klassering of tijd. De doelen op de wedstrijddag richten zich op de factoren die nodig zijn om een goede wedstrijd te draaien. Denk bijvoorbeeld aan het creëren van een goede positie in het startvak, in vrij water zwemmen, snelle wissels, 1e bidon leeg voor de klim, laatste 20 kilometer op de fiets versnellen en een run met een steady hartslag.

Het evenement begint op donderdag met de registratie: athletes-polsbandje om, goodiebag halen en een bezoek aan de Ironman-markt op zoek naar triathlongadgets. Wanneer ik mijn fiets wedstrijdgereed maak, ontdek ik speling op het lager van het achterwiel: de 700 kilometer van de afgelopen twee weken hebben zijn tol geëist. Ik heb echter vertrouwen dat 90 extra kilometers geen problemen zullen opleveren (een andere optie heb ik namelijk niet). Op vrijdag moet ik mijn fiets inleveren. Deze dag gebruik ik ook om het finishterrein te verkennen. Terwijl ik bij het startvak sta doet de organisatie een proefstart waarmee ik echt in de Ironman-stemming kom.

Op zaterdag kan ik om 06.00 uur in het hotel aanschuiven bij een Zweedse triathlonploeg voor het Ironmanontbijt. Met lange tanden eet ik vijf pannenkoeken met Nutella en jam. De gezichten van de Zweden staan net zo strak als de mijne. De wedstrijdvoorbereiding gaat verder volgens plan en zo sta ik om 08.45 uur met 450 leeftijdgenoten klaar voor het startschot op het strand van Alcudia.
albert mallorca 2013 wissel
Het zwemonderdeel verloopt zonder problemen. Nog in de wedstrijd bedenk ik me hoe complex zwemmen in buitenwater eigenlijk is. Volgens mij blijft er weinig over van de ‘hoge elleboog’ en lange slag waar ik de hele winter op getraind heb. En dan heb ik het nog niet eens over de onderwater-catch! Daar ga ik de komende periode nog aandacht aan te besteden.
Af en toe kan ik in de benen zwemmen en na een versnelling in de tweede helft schuif ik een groep naar voren op. Bij het keerpunt merk ik dat er een lichte golfslag richting de kust staat. Na de parcoursverkenning van woensdag weet ik dat daarmee de wind tegen zal staan op de terugweg van het fietsonderdeel.
albert mallorca 2013
De wissel is supersnel. In 3 minuten trek ik mijn wetsuit uit, prop hem in de ‘transition-bag’ en sprint 500 meter met de fiets aan de hand naar de uitgang van de wisselzone. Na 20 kilometer op het fietsparcours start een mooie klim van 8 kilometer tot 600 meter hoogte die nergens heel moeilijk wordt. Het lukt daarom om op tempo, in een mooie cadans, naar boven te rijden. Door de parcoursverkenning weet ik in de afdaling precies waar gas te geven of juist in te houden en met snelheden tot 65 kilometer per uur stuif ik naar beneden op de bergweg. Op de weg terug let ik vooral op mijn voedingsplan, hartslag en trapfrequentie.

In Alcudia gaat de tweede wissel even snel als de eerste. Doordat de atleten in waves per agegroup zijn gestart, heb ik geen idee van mijn positie in de wedstrijd en is vooral de laatste ronde erg druk op het parcours. De motivatie zal dus uit mezelf moeten komen om een straf tempo te lopen. Ook beoefen ik de wedstrijdvoeding voor de Ironman in Frankrijk: alleen cola en iedere vijf kilometer een Powerbar-gel. De halve marathon is voorbij voordat ik het door heb. Na vier uur en 31 minuten kom ik over de finish. De organisatie beloont de gefinishte atleten op het strand met een uitgebreid buffet en livemuziek in het finishdorp.
albert mallorca 2013 finish
’s Avonds lees ik op internet dat ik 12e ben geworden in mijn agegroup en 87e overall. De concurrentie was deze editie moordend sterk: alleen al 60 pro-mannen aan de start. Ongetwijfeld heeft de mooie locatie na de eerste twee edities nu echt geleid tot een volwassen deelnemersveld. Ook voor de IM70.3 geldt ondertussen dat er geen ‘easy rides’ meer zijn naar een kwalificatie bij de ‘recreanten’.

Dit was zonder twijfel een van mijn betere wedstrijden. Alle vooraf gestelde doelen zijn behaald en nog belangrijker: ik heb vertrouwen en moraal gekregen voor de laatste voorbereidingsperiode van vier weken naar Ironman-Frankrijk.

Albert Timmers.

3 Reacties

  1. Geweldig, knap dat je dit doet!
    Heb je het verder leuk gehad op het eiland?
    Nu ff goed herstellen, hopen dat het hier weer wat warmer wordt.

    Groetjes
    Gesina

  2. Mooie prestatie Albert. Trek dit door naar de IM van Nice.

  3. Prachtig gedaan! Bewondering voor de professionele benadering ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: