• oktober 2008
    M D W D V Z Z
    « sep   nov »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Archief

Nico finisht Marathon Boedapest

De laatste tijd ging het lopen erg goed, wat dit jaar resulteerde in PR’s op bijna alle afstanden (5, 10, 16.1, 21.1 en 30 km.) Maar op die ene, legendarische afstand had ik nog niet zo een scherp PR staan, ook al had ik er inmiddels al 4 gelopen. De eerste keer in Amsterdam (2004) was alles nieuw en liep ik 4:13. In de uitslag zag ik dat het goed was voor een gemiddelde snelheid van 9,99 km/h. Ondanks dat ik vrij lang heb volgehouden dat dit mijn eerste en enige marathon zou zijn, begon het toch te kriebelen om boven de 10 km/h uit te komen. Ook wilde ik wel graag dat mijn tijd met een 3 begon. Dus toen een collega in 2006 Amsterdam wilde doen, heb ik ook ingeschreven en ben op een schema van 3:59 vertrokken. Het werd een dramatische wedstrijd, na 25 km. was ik al leeg en kapot. Ik had wat speling op het schema, maar die werd ruimschoots verpeeld en de eindtijd was 4:20. Zo snel mogelijk moest ik deze ervaring vergeten en richtte ik me op de volgende marathon. De Midwintermarathon in Apeldoorn kwam te vroeg, maar in Utrecht stond ik op Tweede Paasdag 2007 weer aan de start voor mijn derde. Met mijn ambities iets naar beneden bijgesteld heb ik met de pacersgroep van 4:15 meegelopen. Het doel werd bereikt: een nieuw PR met een gemiddelde snelheid boven de 10 km/h: 4:12:48. En toen werd het 2008. Met wat minder kilootjes ging het lopen erg goed. Ik wilde in mijn geboortestad Hoorn in mei een goede marathon lopen. Door verschillende redenen (o.a. de Roparun) heb ik hier niet aan meegedaan en werd een alternatief gezocht. Die werd gevonden in juni in La Roche, in het hart van de Ardennen. De meer dan 800 hoogtemeters en vele onverharde paden gaven aan dat het geen snel parcours was en dus werd er geen streeftijd aangehouden. De tijd was met 4:16 nog niet eens zo slecht. Maar het kriebelde wel om nou eindelijk eens een tijd te lopen die paste bij mijn tijden op de kortere afstanden. Dus werd ingeschreven voor Boedapest.

Waarom Boedapest, is mij veel gevraagd. In 2004 had ik een collega uit Boedapest die daar de marathon zou lopen. Ik was nog nooit in Oost-Europa geweest en het leek me toen al een leuke gelegenheid om een bezoekje achter het voormalige IJzeren Gordijn met de marathon te combineren. Toen ons aller bekende Daniel dit jaar aangaf dat hij daar ook wel wilde lopen omdat zijn vriendin uit Boedapest kwam, hebben we de reis gepland. Daniel zou de 30km. lopen, ik de marathon. Helaas kreeg hij een blessure en was ik de enige die aan de start stond. Daniel was er wel bij als supporter en we hebben ons de avond tevoren goed gedaan aan de calorierijke Hongaarse maaltijden.

Van Kees kreeg ik op de woensdagavondtraining te horen dat een tijd van rondde 3:30 er wel in zat. Dat zou betekenen dat ik op 5:00 per kilometer weg moest gaan. Ik had zelf al berekend dat kilometers van 5:30 resulteerden in een tijd van 3:52. Iets daartussenin leek me perfect. Ook al omdat ik de week ervoor in de Zilverenkruis-Achmealoop Sabine naar een tijd van 1:51:30 had gehaasd en me dat een mooi tempo leek voor de hele marathon, wat zou resulteren in 3:43. In mijn hoofd ging ik dus met 5:00 per kilometer weg, wetende dat ik per kilometer maximaal 30 seconden mocht verspelen. Dat is grotendeels gelukt, al werd het op het eind wat zwaar. Tot 32 kilometer lag ik op een schema wat zou resulteren in een tijd onder de 3:40. Maar de marathon blijft een rare afstand en wat na de 30 kilometer gebeurt weet je nooit. Het werd zwaar, langs de Duna met tegenwind. De kilometertijden liepen licht op, maar niet dramatisch. De 35ste was de slechtste met een tijd van 6:38. Dat kwam onder andere door een drankpost en dat ik wilde plassen maar eigenlijk niet moest en toch even stil wilde staan. Het tempo werd daarna gelukkig weer hervat waardoor het verlies op het schema heel beperkt bleef en de tijd stopte bij 3:42:35. Een dik PR. Meer dan een half uur van mijn oude tijd af.

Het afzien van de laatste kilometers werd snel vergeten in de thermaalbaden van het Szxc3xa9chenyi badhuis, waar alle lopers na afloop gratis toegang hadden. Na een rustige maandag in het mooie Boedapest waarop ik nog wat sightseeing heb gedaan en nog maar een thermaalbad heb bezocht, werd de reis naar huis weer aangevangen. Voorlopig is dit weer mijn laatste marathon. Ik zal er de volgende keer toch niet nog een half uur af kunnen halen. Maar ja, zoals altijd zal het straks wel weer beginnen te kriebelen.

NicoNico_marathon_boedapest

3 Reacties

  1. Super gefeliciteerd Nico! Geniet ervan!

  2. awesome PR!!!!!!

  3. en dan gewoon op woensdag hard meetrainen, dat is pas top!

    (dat wil natuurlijk ook zeggen dat er nog meer in het vat zit.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: