• september 2008
    M D W D V Z Z
    « aug   okt »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Archief

Mijn tweede keer

Grote verwachtingen, toch wel. Na een zware xe2x80x98Texelxe2x80x99, dacht ik dat het dit keer allemaal in ieder geval een stuk makkelijker zou worden.  Windkracht 6 zou niet snel overtroffen kunnen worden in narigheid tenslotte.  In Apeldoorn woont moeder/oma, dus ik ken de mooie omgeving als mijn kontzak en loop en fiets er nog regelmatig, voor het bosbad heb ik jaren een seizoenskaart gehadxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.wat kan me gebeuren: een recept voor succes. Dacht ik in al mijn onschuld.

Nu weet ik beter. Nu weet ik dat elke wedstrijd gewoon keihard doorbikkelen is, met elke keer weer andere condities, nieuwe uitdagingen en meevallers. Iedere keer zijn er weer allerlei reden waarom het dit keer echt heel zwaar zou zijn: wind, doorwaakte nachten met ziek kind, verkouden, heuvelachtig parcours, te lang parcours, you name it, je kunt het erbij slepen. Maar elke wedstrijd is anders, het is gewoon onmogelijk om appels met peren en die weer met mandarijnen te vergelijken.  Een voorspelling van de eindtijd op basis van de vorige wedstrijd is dus gewoon onzin. Nou ja, een beetje onzin.

Je moet het toch gewoon elke keer doen, met dat lijf waar je al die training in gepompt hebt en vooral met dat hoofd wat er zo zxe2x80x99n eigen kronkels op na houdt.

Na twee keer krijg ik nu wel wat meer zicht op mijn sterke ook de wat zwakkere kanten / onderdelen en hoe dat hoofd dat lijf in de tang kan houden.

Het begon met een vergeten brilletje. Verschillende pak-lijstjes ten spijt, (opnieuw!!) ging ik zonder brilletje op pad. Gelukkig zijn de meeste mensen gewoon aardig, en dus had de jongen naast mij best een extra brilletje.  Heb ook weer geleerd dat het xe2x80x98not donexe2x80x99 is om vooraf over de wedstrijd te praten, want tijdens een kletspraatje zei die jongen nog dat hij het lekker rustig aan ging doen, en vervolgens zag ik hem 2 keer voorbij flitsen en later op het podium staan.

Eenmaal bij de rand van het zwembad had ik wel hoge verwachtingen. Op de training zwem ik heel lekker momenteel, word echt sterker, maar daar zijn de mensen vriendelijk en beleefd. Hoe anders tijdens een wedstrijd. De eerste baan was echt een drama: 10 mensen die een plekje proberen te veroveren. Ik lag op 3e plek, prima leek me, maar daar waren ze het niet mee eens. En van keurig inhalen is dan geen sprake. Ik raakte echt helemaal in paniek, heb toch het idee dat ik ga verdrinken, iemand ging bijvoorbeeld aan mijn been trekken terwijl een ander probeerde over me heen te zwemmen. Ik ben gewoon aan de kant gaan hangen tot ik mijn ademhaling weer een beetje onder controle had, en iedereen heel heel ver weg was. Daarna duurde het zeker tot 400 meter voordat ik zo rustig was dat ik me herinnerde dat ik gewoon prima kan zwemmen, en dat ik dat maar eens moest gaan doen. Wel vervelend dat je dan weer mensen in moet halen die gewoon midden in de baan gaan zwemmen.  Maar ik heb dus 22 minuten gezwommen, echt te erg.  Wel heerlijk om bij elke baan 4 kids xe2x80x98hup mamaxe2x80x99 te horen roepen. Glimlachend het water door!!

Snel mijn fietsje halen, en dan een kleine 100 meter rennen over een bospad, waarbij er zoveel meuk onder je schoenen gaat zitten dat ze niet meer klikkenxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6.kan je er echt bij hebben!!

Toch ging het fietsen heerlijk! 4 rondes van 10.5 (!!) km, waarbij de eerste 5 omhoog, de eerste 2 zelfs zo erg dat ik eigenlijk niet harder ging dan 22 k/u, en de laatste 5 dus naar beneden. Bij het 180 graden keerpunt op de natte weg stonden de troepen weer opgesteld, met elke keer een nieuwe kreet. Helemaal goed. Ik had trouwens nog een slimme tip meegekregen van mijn jongste: mama, je moet gewoon voorop gaan fietsen, dan win je vanzelfxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6..Een ijzersterk advies. Uiteindelijk had ik een gemiddelde snelheid van 28.9 k/u, een absoluut record voor mij.

Hup-hup-snel-snel: lopen . Ook dit parcours was niet alleen te lang (4 x 2.7km) maar ook weer hobbelig. Door het prachtige bos over zachte bospaadjes omhoog en langs de weg weer naar beneden. Na een sanitaire stop (waar ik wel heel trots op ben, want eigenlijk probeer ik toch steeds vooral niet te hoeven plassen), liep ik echt lekker. Uiteindelijk heb ik 4 rondjes net onder de 12 km gelopen, wat voor mij, na bijna 2 uur inspanning, heel goed is.

En dan met de kids over de finish, echt leuk!! De klok gaf 2.48xe2x80x99 aan, veel meer dan ik had gehoopt, maar achteraf gezien eigenlijk best prima. En een pr stuk slaan met 2 minutenxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6dat betekent dat er nog veel meer inzit!!!

sabine

3 Reacties

  1. Hoi Sabine,

    Tuurlijk zit er meer in.

    Ik zie het zondag wel.

    Grtsz,

    Willem

  2. He Sabine,

    Je bent een kanjer. Ik doe het je niet na. Enne… blijf vooral luisteren naar de adviezen van je kids!

    Ciao,

    Mark

  3. He Sabine,

    Goede wedstrijd! En wat een mooi verslag. Leuk he dat de kinderen altijd weer zo enthousiast zijn. Bij ons thuis denken ze ook altijd dat we de beste zijn. Wat een heerlijk gevoel…..

    x Sabina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: